Alle overeenkomsten met personen uit het dagelijks leven zijn absoluut geen toevalligheid. Mocht je een lezer zijn uit mijn bekendenkring, zou ik het prettig vinden als je me laat weten dat je hier rondhangt. Anders geen consideratie bij reclamaties over geschreven stukken waar jij niet zo best vanaf komt.
Beetje fluppy zaterdagmiddag, raar weer, zat te doen maar nergens zin an.
Een uitgelezen moment om m'n aaifoon 'ns te ontdoen van al dat zelfgemaakte beeldmateriaal. Voor jou waarschijnlijk net zo boeiend als de moleculaire samenstelling van een dwerggeit, voor mij een wonderlijke verzameling van al dan niet bijzondere momenten in tijd en ruimte.
Kortom; kijk en huiver. Of niet. Wat jij wil. ;-D
[clickpic4big]
Hm. Bij enkele foto's heb ik een Oh ja! erlebnis edoch de meeste geven me een unheimisch "What was I thinking?" Weird.
En 't is weer begonnen. Tot mijn komst in het Westen gaf ik er nooit zoveel om. Echter bij het permanent verlaten van it Heitelân ben ik meer Fries dan ooit te voren. En met Omrop Fryslân hier op de kabel fervent liefhebber van it Skûtsjesilen.
's Avonds natuurlijk het Skûtsjejoernaal met die hilarische edoch bijzonder aimabele SkûtsjespecialistKlaas Jansma (gezien zijn verbale 'kwaliteiten' ook wel de Friese Johan Derksen Theo Koomen genoemd maar dan wél sympathiek. Hoor 'm es praten...) en overdag -ik ben die ene ambtenaar die géén vakantie heeft opgenomen maar wél een stand-alone internet pc in z'n kantoor heeft staan- de wedstrijden volgen d.m.v. GPS (jawel; de Friezen gaan met hun tijd mee ;-))
Kortom; ik zal mij niet vervelen, de komende drie weken.
Ter afsluiting nog enkele sfeerplaatjes uit lang vervlogen tijden. Foto's: Deit
NB.Iemand enig verstand van Lightbox? Bij het aanklikken van bovenstaande afbeelding wordt als eerste de laatste foto getoond. Om de rest te zien dient men dus 'terug' te klikken. Geen idee waar 'm dat in zit...
Ik heb daarnet de kluit belazerd. Bedot, bedrogen en bedonderd. Beduveld en besodemieterd. I admit.
Die drie die-hard lezertjes die dit log kent weten inmiddels dat ik elke maand de LINDA. koop. En een echte vent geeft 't toe (die's voor jou, Herm Anus). 't Leest lekker weg, aardige foto's en een lekker wijf als hoofdredactrice. What else?
Enfin. Zo ook vandaag. Ik loop naar 't lectuurschap maar zie de bekende kop niet liggen (vette Helvetica, dikke zwarte punt). Ik kijk nog eens. Maar nee; geen LINDA. Wel zo'n combi-lees-pakket met daarin de LINDA. in combinatie met de Marie-Claire. Of de Psychologie. Samen in plastic voor maar € 7,99. Geen geld.
Niet dus. Ik wil de LINDA. en alleen de LINDA. Ik wil geen Marie-Claire en ook geen maandblad Psychologie. Ik ben tenslotte geen glamourgeilende breezah-puber en al helemaal niet geïnteresseerd in dat blad voor die uit de polderklei getrokken Febo-mindfuckers. Ik vergewis me ervan dat ik alleen ben in 't gangpad en als in een impuls pak ik 't pakket en, hevig transpirerend want criminaliteit is mij vreemd, rats in één ruk de verpakking in tweeën. De Marie-Claire frommel ik tussen de Autoweek en de Buitenleven en maak me als de donder uit de voeten.
Terwijl ik bij 't afrekenen -klotsende oksels, 't zweet in de reedt; je kent 't wel- mijn aanstaande spullen in de kar zet zie ik in mijn ooghoek de kassadame verwondert de LINDA. bekijken. En draaien. En bekijken. Ik denk:"God, ik ben erbij. Heterdaadje. Politie. Public humiliation. Bekeuring of erger: een strafblad..." Wonderlijk genoeg besluit ze er geen werk van te maken, kijkt me aan en slaat 'm aan op de kassa. Enigszins verbluft maar semi-nonchalant durf ik haar nog te vragen wat er aan het handje is en op haar antwoord 'dat de barcode ontbreekt' weet ik nog net uit te brengen:"Oh? Joh! Da's raar... " En ik ben wèg. Pfoei...
"Hij die zonder zonde is, werpe de eerste steen.. " Ahum.
[Kategorie: Argh | Datum/tiid: 21 07 10 - 08:52]
Klabam
Afgelopen nacht, circa half twee. Een oorverdovend lawaai, waarschijnlijk beneden in de gang. Inbrekers? Rambo-katten? Mais non, ook die twee zitten met grote, verschrikte ogen rechtop in bed. Nu ben ik niet bang aangelegd maar de intensiteit van mijn 'angst' voor het onverwachte en dan met name op dat tijdstip is ongeveer inherent aan het aantal decibels wat deze veroorzaakt.
Toch besluit ik te kijken. 'Heldhaftig' als ik ben (NOT) begeef ik mij, gewapend met pake's wandelstok, richting overloop. Trillend knip ik het licht aan. Het duurt even voordat mijn ogen gewend zijn aan deze situatie maar al gauw ontwaar ik beneden aan de trap één grote chaos. De kapstok, of de bevestiging ervan, heeft het begeven en heeft in zijn val het schilderij meegenomen, de cameratas, de motorhelm en het kamerscherm. Verkerend in de wetenschap dat al wat op de grond ligt niet verder kan vallen besluit ik de volgende morgen de bende op te ruimen. Ik knip ik 't licht weer uit en besluit weer te gaan slapen.
Ik kan u verzekeren; dit opgeteld bij die bloedhitte.. het is een bijzonder onrustige nacht geworden...
Ja, ik weet 't. Weer geen spannende post. Je mot toch wat als je niks mee maakt...
Let op; deze post is niet voor jou, hij is voor mij. Opdat ik over een paar jaar het hoe, wat, wanneer nog weet.
Zoals eerder aangegeven; ik heb er een half jaar mee rondgelopen. Een horloge waarvan de tijd bleef stilstaan op 19 voor 9. Niet vanwege de ijdele hoop dat 'ie 't nog ging doen maar omdat zonder als een amputatie aanvoelde.
Maar helaas, het gíng niet meer.
En dus deze week me maar weer eens op de horlogemarkt gestort. Ik heb niks met die kermishorloges, bekende merken veeg ik m'n reedt mee af, compensatie doe ik niet aan, digitaal is al helemaal kudt jaren tachtig en de kans dat ik mezelf ergens op 100 meter diepte terugvind is vrijwel nihil.
En dus ging ik voor sober, ik ging voor Jacques. Jacques heeft een witte wijzerplaat, is waterdicht (okay, zelfs tot 200 meter) én van staal. En de beste eigenschap; Jacques is praktisch onverwoestbaar. En dus is Jacques mijn vriend voor de komende jaren.
Oh, en Jacques is, hoewel 't niet vermeld staat, 100% negervrij*.
*Mocht je een neger zijn en gekwetst door de gebezigde term 'negervrij'; lees de context. Sans rancunes.
Mensen, voor eens en voor altijd: stop maar met die flauwekul want ik doe er niet aan. Niet aan Facebook, niet aan Hyves en niet aan Linkedin. En kom helemaal niet aanzetten met; ik wil je vriendje zijn. Vriendjes op het internet zijn geen vriendjes. Dat zijn passanten die je in de meeste gevallen nog nooit ontmoet hebt behalve in een verdwaalde dialoog.
Ok, ik twitter. En dan ook nog slechts met intimi. Maar 't zijn niet mijn vrienden (nah ja, op een enkeling na) en zullen dat ook niet worden. Dat je 't even weet.
Godver; daar zit je dan met je goeie gedrag. 400 gram ERBIJ!
De hele week geen snack gegeten, geen chips en andere verleidingen. Sterker nog, ben voor 't eerst weer naar de sportschool geweest! De enige zonde die ik begaan heb is gisteravond geweest; slechts 1 miniscule mergpijp en zo'n ietepieterige KitKat Senses. Dat is alles. Oh ja, een heel klein stukske bacon. En drie chippies. Niet eens de moeite waard om er zoveel woorden aan vuil te maken.
Daar staat tegenover dat ik net weer bijna vier kilometer hardlopen achter de kiezen heb, dus zou je zeggen...
Nu werd ik er overigens van de week heel fijntjes op geattendeerd door collega André (je weet wel; die rokdragende Highlander) dat wanneer je wilt afvallen, krachttraining niet echt resultaat oplevert. Want krachttraining is spieraanwas en spieraanwas is een toename van gewicht. De enige manier om te achterhalen of je je vet afbreekt is door het te meten. En dus heb ik met hem de afspraak gemaakt dat hij drie keer per week precies dat gaat doen. Met zo'n vetmeetdingetje.
Tot die tijd moet ik es grondig mijn manier van leven resumeren. Ôôôôôôôhhmmmm.
Echt, ik strijk nog liever dan dat ik die vaatwasser uitruim. Wat een teringwerk is dat. Vooral 't besteklaatje (beste-klaatje?) is een moodkiller. Die kudtlepeltjes die altijd in die gaatjes van dat rekje blijven haken. Maar goed. Nu staart die zooi me inmiddels (alweer) drie dagen aan en naarmate ik 't langer laat staan stapelt 't zich op. 't Wordt tijd dat er hier zo'n vrouwmens komt wonen... ;-D
Als ik, hypothetisch gezien, van 't negroïde soort zou zijn en toevalligerwijs op zoek naar een bescheiden klokje om de negroïde pols zou ik me toch wel twee maal aan mijn vermeende grootgeschapen genitaal krabben wanneer ik op de site van Neerland's Trots, de Wehkamp, terecht zou komen.
Ik zou daar namelijk een klokje aantreffen (spiegeltje, WK houdt niet van deeplinks) wat weliswaar leuk in mijn budget past maar niet voor mijn bevallige polsen geschikt wordt geacht; "nikkervrij" staat er namelijk. En ja, als lid van een kwetsbare, aan voortdurend racisme onderhevige, bevolkingsgroep zou ik zeggen;"Krijg de tering, bwana Wehkamp".
Alle gekheid op mijn stokje. Ik ben gistermorgen zo vrij geweest de heer Wehkamp van deze ongelukkig typo op de hoogte te stellen d.m.v. een keurig mailtje en een bescheiden review:"Volgens de begeleidende tekst is het horloge 'nikkervrij'. Dat wekt verwachtingen bij horloges die dat niet zijn..."
Echter, naar alle waarschijnlijkheid ligt Wehkamp's servicedesk nog immer laveloos onder de oranje prullaria want nu, na twee dagen, is er nog niets aan gedaan. Het gorloge blijft nikkervrij.
En dus gaan we doen wat het Amsterdamsche AT5 altijd zo leuk doet; we gaan aftellen. Hoe lang duurt 't voordat deze poldergrossier het in de gaten heeft? Vandaag dag 2 14-7.
Dag 3, 15-7: Waarschijnlijk ligt de mailserver eruit, staat de brug open, leest men het boek 'Negerhut van Oom Tom' achterwaarts en vraagt een klant aan de helpdeskmedewerker hoe deze denkt over het hedendaagse feminisme. Kortom: het gorloge bevat nog steeds geen negers.
Dag 4, 16-7: Wehkamp zit in Zwolle. Wellicht een andere tijdzone. Of universum...
Of 't nu terecht is dat Spanje gewonnen heeft of niet laat ik me niet over uit. Een nogal vrijgevige scheidsrechter, een knullige Robben, een onverstandige Heitinga, een (wederom) tegenvallende Van Persie... het zal allemaal wel.
Feit is wel dat 'we' met se allen ons uitermate hebben vermaakt daar op de Binnenrotte, gistermiddag. Een nog volledig in gelukzalige onwetendheid verkerende overmacht van 17.500 man/vrouw deed waar 't goed in was: feesten, sfeer, zingen en dansen. Geen onvertogen woord, noch zinvol- noch zinloos geweld en, op een enkele blauwe na, allemaal in 't Oranje. Dank B., P., G., A-M., D., V. en die onbekende edoch beschonken blonde schoonheid die maar niet met haar DutchyDress-te ass van m'n Converse kon afblijven.
En daar.. daar doet een ontnuchterend uitslag zoals die van gister niks aan af. Olé!
Note2self: voor het volgende EK/WK: niet meer 's morgens hardlopen als je weet dat je 's middags 6 uren moet staan.. #plofkuiten Note2organisatie: hang 't scherm de volgende keer wat hoger om ook hen die niet gezegend zijn met onze lengte zicht op de wedstrijd te gunnen#foei #speknekken #bouwvakkers #havenarbeiders
Beetje bummer. Ging 't vorige keer een stuk eenvoudiger (ja, @MizzMadd, of je 't nu gelooft of niet.. het zal me werkelijk aan de anus oxideren) en viel ik binnen een dikke twee weken 2,3 kg. af.. deze week gaat 't een stuk moeizamer. Van 91,7 naar 91,2. Nog steeds een halve kilo minder maar da's nog altijd geen 1,15 kg.
En dat terwijl ik geen chocolade meer gehad heb en ook die zak Lay's Pizza/Pepperoni Limited Edition chips heb ik met veel moeite kunnen laten staan. Ok, beetje gesjoemeld; Albert Heijn had een aantal nieuwe mayonaises in de aanbieding (Aioli- en Mosterdsmaak. De hufters) en helaas kon ik de verleidingen niet weerstaan. En ook die BBQ zal niet veel goeds hebben gedaan.. ;-(
Gelukkig staat daar weer tegenover dat ik m'n koffie drink met slechts één klontje. Ervanuitgaand dat ik, zeg, gemiddeld 15 bakken koffie naar binnen giet per dag (Senseo's. Die zijn klein) x 1 klontje = 15 klontjes suiker. Dat scheelt toch zo'n dertig stuks per 24 uur. Tel uit je winst. Ergens..
Al met al; #Evy en ik hebben nog een héle lange weg te gaan...
Al vanaf mijn vijftiende doe ik koffie bij m'n suiker.
Omdat op die leeftijd koffie nog teveel naar koffie smaakt ben ik begonnen met veel melk en vier klonten suiker. En dat beetje koffie natuurlijk. Wat dat voor effect op mijn toch al niet zo'n weergaloze gebit heeft gehad doen we wellicht een ander keer uit de doeken want dat is niet de issue hier.
Enfin. Was de keuze voor koffie in die tijd voornamelijk hormonaal ('met de grote mensen mee doen'), later ontstond er al gauw een andere afhankelijkheid van dit zwarte goedje; dat van de stoelgangbevorderlijke eigenschappen. Ofwel; je kon er fantastisch van schijtenbouten poepen. En zo ontstond een dagelijks ritueel; koffie/melk/vier suiker in combinatie met een sigaret als ontbijtvervangende placebo. Gegarandeerd een schoonheid van een voorbeeldbolus.
Nu nog opnieuw leren poepen
Naarmate de jaren verstreken is het gebruik van melk langzaamaan verdwenen. Met name omdat koffiemelk niet altijd voorhanden bleek. Of bedorven. En dus resteerde dat residu koffie met vier klonten suiker. En omdat dat in de praktijk ook nog wel eens logistieke problemen opleverde ben ik overgegaan van vier naar drie klonten. Dat aantal heb ik jàren volgehouden. Tot enkele weken geleden.
Met het oog op mijn destijds aanstaande KiloQueeste ben ik de hoeveelheid suiker gaan minderen (evenals de aankoop van 'handgemaakte' bonbons en zakken chips maar ook daar hebben we 't nog wel eens over). Eerst van drie naar twee en vervolgens, met horten en stoten, nu dus naar één klont suiker in m'n Senseo.
Vooropgesteld; ik vind de koffie werkelijk niet te nassen zo maar het vooruitzicht op de Overwinning (79 kg.) maakt het drinken ervan niet alleen dragelijker maar ook nog eens een stuk zoeter...
Het staat werkelijk al jàren op één van m'n harde schijven, dit filmpje. Nooit meer bekeken tot vandaag en werkelijk geen idee hoe ik eraan kom. En bovenal: waarom ik 't bewaard heb. Ik heb een hekel aan die Japanse tekenstijl: manga, anime, whatever. Slecht getekend en altijd met een computer. Àls er in gesproken wordt is het immer onverstaanbaar gemompel of juist abonimabel slecht nagesynchroniseerd.
Maar deze kennelijk niet. Aardig getekend, geen stom woord te horen, een verhaallijntje zo dun dat een gemiddelde ana er jaloers op zou worden. Kortom: gewoon een gezellig filmpje, deze MTV Asia Codehunters..
Disclaimer (lezen!):het spijt me je te moeten confronteren met mijn naakte waarheid, hieronder. 't Is helaas de enige manier om aan mezelf en de wereld te bewijzen dat het menens is en om de metamorfose straks te kunnen staven. Daarnaast is 't ook nog eens mijn weblog en dus mag ik doen wat ik wil. Wordt deze confrontatie je teveel, raad ik je aan deze link te checken.
Ook heul gezellig.
Goed. De queeste tegen de kilo's is nu formeel begonnen. Informeel al iets langer maar nu maken we 't officieel. Ik ben te dik. En zeg nou niet dat 't niet zo is want dan lieg je. En dus wil ik kilo's kwijt. En veel ook. Dat doe ik nu al met behulp van #Evy en dat #Endomondo, wellicht straks een sportschool en door vanaf heden van de snacks en de chocola af te blijven.
Kocht ik voorheen elke week een voorraad al dan niet handgemaakte bonbons van de Appie, idem zakken chips en mergpijpjes, vanaf heden dient dat te worden vervangen door niks of gezond. Verwacht overigens niet van mij dat ik me ga verlustigen aan driedubbelrechtsomgedraaid geitenwollensokkenvoedsel want dat doe ik niet. En ook het roken zal nog wel even een -heimelijke- gewoonte blijven.
Mijn gewicht is nu, zoals je kunt zien, 91,7 kg. Dat moet terug naar minstens 79. Tachtig klinkt me nog te fors, vandaar de keuze voor nog een kilootje minder. De psychologische ondergrens, zeg maar. Waarom 79? Omdat dat gewicht pretty dichtbij de 77 kg van 2002 ligt (het fysieke en mentale hoogtepunt van den eamel) en omdat deze berekening dat zegt. En je weet; als 't geschreven staat is 't waar. En dus: 79.
Tenslotte zal ik je elke zondag op de hoogte houden van de pro- dan wel regressie. Niet met nog meer bloot, wel met data. Kortom: wens me sterkte. Mocht je dat willen ;-)
[clickpik4big]
NB 1.Voor de goede orde: ik ben op de foto zoals ik ben. Ik heb m'n adem niet ingehouden en ook m'n borstkas niet extra opgeblazen. Dat je 't even weet. Dit is eamel.
NB 2.'Queeste' volgens Wiki: "Het woord wordt ook in overdrachtelijke zin gebruikt voor een opdracht
die men zichzelf heeft gesteld, maar die onmogelijk is uit te voeren." Heb ik weer: "onmogelijk"
Flikkert er net, terwijl ik aan 't opruimen ben, een stapel foto's van heel lang gelee op de grond en ligt deze bovenop. En ja, ik ben er van op de hoogte dat ik er al eens eerder over geblogosfeerd heb alleen was ik destijds niet in het bezit van authentiek beeldmateriaal. Nu dus wel.
[clickpic4big]
Ik weet zelfs 't moment nog. Ik schat dat ik daar nog niet zolang mijn rijbewijs heb. Ergens jaren tachtig. 't Is zondagmiddag en ik doe iets bij de lokale radio. Duo-presentatie is op dat moment heul erg hot (wat blijkt uit copycats zoals die types van Curry & Van Inkel en zo) en trendsettend als ik op dat moment ben doe ik dus elke zondagmiddag duo-dingetjes met een of andere Jan. Of Simon. Of zoiets. Nah ja, z'n naam ben ik vergeten.
Wat ik me wel herinner is dat hij aan een chronisch vorm van acne leed en overmatig pokdalig als ie was voor de radio koos. 'n Verstandig man. Raar, die dingen die je wél onthoud.
Goed. Terug naar de foto. Stapeltje maxi-singles onder de arm, ruitjesjack aan (erg druk maar ook dat was hip) en gewapend met een bloedserieuze kijk-mij-eens-discjockey-zijn-blik stapte ik elke zondag in m'n karretje om me naar de Surinamesingel in Heerenveen te begeven.
't Was een Datsun Cherry. Iets van 1200cc wat nu geen brood aan de dijk zet maar voor een eerste auto natuurlijk bloedsnel is. Vooral in vergelijk met die Yamaha FS1 brommert die ik daarvoor bezat. Had 'm gekocht van die dikkige Jan Bergsma en z'n dubieuze tokkie-broers -'t bleek achteraf ook een ietwat vreemde zakelijke transactie- maar eenmaal in mijn bezit pimpte ik me helemaal 't apenzuur. Nog voordat pimpen een werkwoord werd, zeg maar.
Geen cent te makken, vakkenvullen was ook toen al een zo'n slechtbetaald kutbaantje, maar wel de breedstmogelijke sloffen onder dat ding. Aluminium. Een flinke stereo erin geplempt, zes luidsprekers als ik 't me goed herinner (zou ik je ook nog een leuk verhaal over kunnen vertellen. Iets met verkeerd aangesloten kabels en brand en midden op de weg en zo. Maar da's voor een volgende keer), sportstuurtje, kuipstoeltjes. Kortom; every boy's wet dream.
De daaropvolgende winter ging 't mis. 't Vroor nogal en m'n oetepetoetie stond koud te wachten tot iemand haar in beweging zou zetten. Niet voor- of achteruit te krijgen dat ding: remblokken vastgevroren. Gelukkig was daar broer met z'n hoe-heette-zo'n-Ford en bood aan om 'm even los te trekken. Nou, ik kan je vertellen; dat is 'm gelukt. Los wastie. Althans: voor de helft.. Want op het moment dat broer zijn pedal to the metal bracht vloog de gehele bovenkant van mijn rode duiveltje met een hels kabaal door de lucht en bleef het chassis staan waar die stond. Zo rot als een mispel. En ineens was ik de minder trotse eigenaar van een tweeledige auto...
En dat omroepen is ook nooit wat geworden. Geitenwollensokkenhufters.
[Kategorie: Best wol vaag | Datum/tiid: 02 07 10 - 00:17]
Tania; The Saga Continues
Het bleef een tijdje stil aan 't front. Ervan overtuigd dat onsch schone Tania (eerlijkdiscreet@gmail.com) zich betast voelde in haar frauduleuze kruis en zich terug trok in heur spreekwoordelijke schulpje restte mij niets anders dan het voorval te vergeten. Exit Tania (eerlijkdiscreet@gmail.com)
Tot er vandaag een mail van 'haar' via mijn webhoster binnenfiedelde (ik 'lease' mijn webplek. Da's beter). Tania (eerlijkdiscreet@gmail.com) googled her name en stuitte kennelijk op mijn postje rondom haar virtuele hoax:
Helaas, uw eamel zou eamel niet zijn als dit gegeven niet vertaald zou worden naar een postje; we hebben hier tenslotte van doen met een aantal raszuivere Belgische crapule die inmiddels de hele internets hebben volgespamt in de hoop dat men vooral de eurootjes laat wapperen op die Vlaamse fapsite om vervolgens van een koude kermis thuis te komen als men erachter komt dat het merendeel nepprofieltjes betreft. Zoals die van 'ons Tania'. Weg €100. Pfft.
Dus bij dezen, 'Tania' (eerlijkdiscreet@gmail.com): je kan m'n kont kussen*.
NB 1.Lees anders even gezellig mee, beste Tania (eerlijkdiscreet@gmail.com) met het relaas van een idem teleurgestelde Willem (zie fragment-->). Onder mijn pseudo heb ik een interessante chat met hem gehad op de site van erotendo en we kunnen helaas niets anders concluderen dat u en de uwen niets anders zijt dan een stelletje ordinaire scherremerre.
NB 2.Omdat de dame uit het vorige postje wellicht geen weet heeft van het feit dat haar foto door deze boefjes wordt gebruikt heb ik haar voorzien van een zwart balkse. Een eamel is den beroerdste niet.
NB 3.Tania (eerlijkdiscreet@gmail.com) is inmiddels wereldberoemd (spiegeltje) in heul Belgie. (bron: HJK)
NB 4. Volgens voornoemd nieuwsblad is erotendo -en dus Tania- eigendom van een Nederlands bedrijf wat zichzelf Webtelecom noemt. De fapsite zelf wordt echter gehost in Belgie. Webtelecom is gevestigd in Putte, wherever that may be, maar wekt de indruk zelf geen site te hebben. Men heeft wel een domeinnaam maar die staat geparkeerd. Kijken we vervolgens wie zich eigenaar mag noemen van webtelecom.nl, zien we ene Media Village uit Dordt opduiken (KvK). MediaVillage heeft ook een site maar is daar opvallend zuinig als het gaat om NAW gegevens. (Ik zou me als klant toch tweemaal bedenken voor ik met een anoniem bedrijf in zee zou gaan maar dat terzijde) Als we de SIDN raadplegen wie er achter het domein mv.nl zit, komt de naam Internet Programmeurs bovendrijven. Ook Internet Programmeurs programmeert al een tijdje geen internet meer en blijkt zelfs te zijn overgegaan in een huls wat zichzelf Creative Media Investments noemt. En inderdaad; ook op de Blekersdijk 23. Creative Media Investments heeft zelf geen site.
En zo loopt 't spoor dood (of eigenlijk naar Dordt maar da's praktisch hetzelfde) naar wie zich nu eigenlijk Tania mag noemen. Natuurlijk zou ik Tania's IP-adresje nog kunnen uitpluizen als ware het een muizebal maar helaas ontbreekt mij daartoe alle tijd. In ieder geval heeft 't me weer even van de straat gehouden.
NB 5.Heeej, een nieuwe variant! Zoals de schermdump van heur mail hierboven al aangeeft maakt ' onsch Tania' niet gebruik van het zo door haar geslachtofferde eerlijkdiscreet@gmail.com maar van eerlijkdiscreet@googlemail.com. Zoals Wiki al aangeeft worden mailadressen met de @googlemail.com extensie alléén in Duitsland uitgegeven. Ofwel; Tania goes global. U go, girl!
Okeej, oud nieuws (van afgelopen weekend) maar hoe moet ik anders over, zeg, tien jaar weten hoe heet dat 't op vrijdag 2 juli was? Precies. En vandaar even deze post. Wederom voor de analen. Heet dus.
[Kategorie: Best wol vaag | Datum/tiid: 21 06 10 - 06:05]
Mail van Tania
Zit ik gister wat te chatten via Gmail, krijg ik een mail binnen. An sich niet zo heel bijzonder, het komt vaker voor dat ik mail ontvang, ware het niet dat de inhoud ervan enigszins bevreemdend maar tegelijkertijd ook geloofwaardig overkwam. Ik kende naar mijn idee de afzender niet maar 't zou niet de eerste keer zijn dat ik mail ontvang van een onbekende waar ik, in een ver verleden, mee gecommuniceerd heb.
Hallo,
Na de herstelling van mijn laptop bleek
jouw emailadres in mijn adresbboek te staan, misschien was dat nog een mailtje i v m de reactie op deze
advertentie van mij: ruimdenkende slanke gehuwde vrouw, met
klasse, is op zoek naar een discrete relatie. Samen een clubje doen of
iets anders...discretie is voor mij wel heel belangrijk. Indien dit emailadres onterecht op mijn
harde schijf zat dan gelieve dit mailtje dan als onbestaand te
beschouwen,ik zal je emailadres dan ook onmiddellijk wissen en wens mij
hiervoor reeds te excuseren.
Groetjes
Tania
Hoewel het taalgebruik mij ietwat geforceerd en 'gemaakt' geloofwaardig overkomt ("herstelling", "adresbboek") besluit ik er, nieuwsgierig als ik ben, op in te gaan. Overigens heb ik eens een bijzonder ruimdenkende Tanja gekend, ze is wel eens genoemd in dit bescheiden blogje, en dat maakte dat ik ging twijfelen over de oorsprong. Daar staat tegenover dat ik me niet kan heugen ooit via de mail gecommuniceerd te hebben met een onbekende mevrouw om 'samen een clubje te doen'. Kortom: echt? Of niet? Mijn antwoord:
En als dat adres niet onterecht in je laptop stond? Wat dan?
Niet echt een uitbundig antwoord maar ik ben van mening dat je jezelf niet gelijk helemaal moet weggeven. Eigenlijk verwachtte ik geen respons meer maar nog geen tien minuten later arriveerde de volgende mail in de virtuele brievengleuf:
Hoi
,
Bedankt voor jouw mailtje. Je
berichtje was inderdaad van een hele tijd geleden, en zat in
mijn box ongewenste berichten. Een foto stuur ik
liever niet over het internet maar kan je terugvinden onder mijn profiel,
Tania op www.erotendo.com dit is afgeschermd
maar wel gratis te raadplegen. Ik ben wel selectief
dus laat een berichtje achter op mijn profiel en dan kan zeker een
afspraak. Ben mobiel, dus
afstand speelt niet zo'n grote rol, discretie echter wel.
Groetjes, Tania
Die Tania. Wel keurig antwoorden maar niet 'beantwoorden'.
Ondertussen had ik niet stilgezeten en na Google aan het werk gezet te hebben op de steekwoorden 'Tania' en 'herstelling' (schijnt nogal Vlaams te zijn voor herinstallatie o.i.d.) kwam er niet veel bovendrijven behalve dit heerschap: Hendrik Jan Korterink. Volgens de internets een misdaadjournalist en inmiddels ook bekend met 'mijn' Tania (overigens ervaar ik het geschrevene achter de vorige link als ietwat dubieus: een dubbelpost over zowel onze Tania als de moeder van Joran? Weird maar dat terzijde. Sorry, Hendrik Jan.) Zoals valt op te maken uit zijn communicatie met Tania is hij gestrand bij het tweede mailtje en heeft kennelijk contact gehad met dat erotendo.com.
Enfin. Multitaskert als ik ben heb ik op de site gekeken van Erotendo maar kon in de gratis profielen geen Tania ontwaren. Nadat ik op m'n hotmailtrashadres een profiel heb aangemaakt -fotootje erbij- bleek Tania ineens als eerste genoemd te worden. En 't mens blijkt inderdaad erg ruimdenkend:
[clickpic4big]
Enfin. Om een lang verhaal nog langer te maken gaf ik een reply op Tania's meeste recente mail.
Charmante foto, inderdaad. Tenminste.. als jij 't bent. Wil
je me een plezier doen en dat berichtje van mij nog eens naar mij toe
sturen? Om te verifiëren, zeg maar? Als blijkt dat dit niet
allemaal een dubieuze scam is zien we wel weer verder... Groet, L.
Ik verwachtte geen antwoord en dus stuurde ik nog maar even het net door mij ontdekte postje van Hendrik Jan erachter aan. Kennelijk communiceerden we langs elkaar heen want Tania's antwoord liet er geen gras over groeien:
Onzin...geef je telefoonnummer en dan weet
je dat
ik geen scamster ben
Geen idee wat 'Tan' met mijn telefoonnummer moest (ja, bellen; duh) maar in 't licht van voorgaande leek de Tania zoals ze zich voordeed niet te bestaan en dus vroeg ik me heel even af wie 't genoegen zou willen hebben mij te bellen. Uiteraard heb ik mijn nummer niet gegeven maar wel de volgende reply:
Je krijgt mijn telefoonnummer als je me dat berichtje wat ik kennelijk
destijds aan jou heb gezonden, even toestuurt. Als blijkt dat die
daadwerkelijk van mij was laat ik m'n ongeloof varen.
Zoals je kunt vermoeden bleef een antwoord uit. Waarschijnlijk heeft de persoon achter deze Tania het logje van Hendrik Jan gevonden en eieren voor zijn/haar geld gekozen. En om eerlijk te zijn betreurde ik dat. Niet omdat ik mijn kans te rollebollen met een ruimdenkende dame in een of ander dubieus swingersclubje in rook op zag gaan, nee, wel het spel van 'hoever zou de afzender daadwerkelijk gaan om mij te overtuigen van zijn/haar gelijk'...
Kortom. Mocht jij Tania eens lekker willen verwennen: be my guest. Je weet 't, hè... je kan haar altijd mailen: eerlijkdiscreet@gmail.com
UPDATE 22-6, 12.39u.: Oei, 't is een volhouder... Om overigens Tania mailtechnisch te kunnen bevredigen dien ik wel eerst erotendo honderd euri te geven. Voor niks gaat de zon op, tenslotte. Ik beraad mij op verdere stappen.Ondertussen vraag ik me af of deze dame op de hoogte is van d'r eigen reputatie (spiegeltje).
_________________________________________________
[Kategorie: No sa. En net oars | Datum/tiid: 20 06 10 - 17:06]
Ik. Hedentendage
Waarom?
Nou, gewoon.
Vinnut wel een strakke foto.
Iets van poëtisch/melancholisch.
Zoiets.
