Enfin. Men neme de Chrome browser von die Google, doet het geluid een swiepert geven, klikt alhier en doet een willekeurige plaats intiepen (in dit geval Heerenveen; mijn  geboorteplaats) en there you go: achteroverleunmomentje.

Be dazzled...

^{[clickpic4big]}

Een bewegend gifje is alles wat ik nog uit BettySIX kan persen. Bij elke andere CPU-vretende handeling klapt zij volkomen dicht. Dus foto's -zoals deze- gemaakt tijdens de hierboven getoonde situatie moet ik je helaas schuldig blijven...

^{Toegegeven; niet mijn meest spannende post. Noem 't komkommertijd, noem 't eamel's zeitgeist..} 

Mailen, beetje surfen, twitteren (met video!), het betalen van mijn parkeerplek, navigeren, photoshoppen, chatten, sms'en, kranten- en tijdschriften alsook peaurneau- en ebooks lezen, wardriving, een hangzak punnikken, pianospelen, Beethoven's Vijfde beluisteren, een Franse talencursus leren of het spelen van uitermate vermakelijke spelletjes... ik draai m'n hand nergens meer voor om sinds ik m'n nieuwste Iphone mobiele telefoon heb. Maar het summum van mobiele decadentie is toch wel dat Uitzending gemist: teringjantje, wat dééd ik voorheen als ik ergens moest wachten?!?

Omdat ik nòg stééds (en stééds langer) moet wachten voor die kudtpont heb ik nu dus een dagelijkse routine opgebouwd; eerst het nieuws en daarna het eerste half uur van DWDD (want dan ben ik thuis).

-That's it; geen clou-*

UPDATE 25-8: En wég alweer ("Deze video bevat inhoud van WMG, die deze wegens auteursrechtschending heeft geblokkeerd.") Pff. Vooruit dan maar; Cee-Lo in de download (right click; shave ass). Fuck 'm in reprise...

Hoewel 't een schier onmogelijke actie lijkt, ik ben tenslotte roomser dan de paus, verviel ik gister geheel onverwacht uit mijn rol....

Tijdens mijn dagelijkse, informatieve surfrondje werd ik geattendeerd op Anna from de Steets. Anna from the Steets is volledig contrarietas met datgene wat ik als toonbeeld van zedigheid voor ogen heb en dientengevolge de ultieme belichaming van 'fout': een massieve siliconen voorgevel, een sletterige speels-ondeugende outfit en hakken waar je op de Maasvlakte geen slecht figuur mee zou slaan.

Het bleek echter de broeierige combinatie van juist deze elementen tezamen wat bij mij de testost.. de tostesto.. de tistost.. de hormonen door den vlezige, kloppende aderen joeg als ware het een tsunami welke bruut tegen m'n hormonale klippen omhoog sloeg...(hijg, hijg)

En restte mij, na dit visuele bachanaal waar ik me dankbaar aan laafde, niets anders dan mezelf op de knieën te werpen en onze Lieve Heer hemelschreiend maar ook in tranen te danken voor dit Geschenk Gods, deze Parel uit den Hemelsche Onbevlekte Schoot. Dank, Heer! Dank voor Anna from the Steets!

Neuqen iemand?

Zoals gewoonlijk was ik onderweg naar het Friesche en was 'm al een paar keer voorbij gereden, deze metalen doos met boot in dak dit stalen kundstwerk. De symboliek laat zich makkelijk raden: Noordoostpolder=voormalig water, voormalig water=voormalige scheepvaart. Bladibla.

En of je dit soort kunsdt nu kunt waarderen of niet, feit is dat 't er staat en met den eamel deed lonken ("Fotografeer me! Fotografeer me!") En dat deed ik. (Voor ik weer twaalf jaar moet wachten)

Dus bij dezen: Het Boothuis aka Huis met Schip*

^{*Die vlinderige voospartij? Geen idee. Die lagen daar zo gezellig te in-betweenen dat ik 't gewoonweg niet kon laten deze vast te leggen... ;-D}

Was getekend; eamel, ratinghoer.

Ik word gestalkt.

Zo. Het hoge woord is eruit. G-E-S-T-A-L-K-T. "Stalking is het stelselmatig lastigvallen van een persoon, door die persoon te achtervolgen, steeds op hinderlijke wijze contact op te nemen, en soms ook te bedreigen." Dat soort stalken, dus. En niet eens in de geheimzinnigheid, nee; gewoon, zo, in de openbaarheid. Ik weet nl. wie 't zijn ('t zijn er meerdere) en ken hen bij naam. Komt ie: ik word gestalkt door de Wehkamp. En sinds kort ook door Conrad. En ik kan er niets aan doen.

Politie bellen? Heeft geen zin. Aangifte wordt niet geaccepteerd tot de stalker iets strafbaars uithaalt. Knokploeg dan? Ja zeg; moet ik helemaal naar Hirschau / Oberpfalz in Bayern. Of erger; Zwolle! Ben je belazerd, ik heb meer te doen. Ramen lappen bijvoorbeeld.

"En hoe uit zich dit stalken, den eamel?" zul je vragen. Dat zal ik je uitleggen.

Het is begonnen nadat ik een horloge bekomen heb. Van de Wehkamp. Het viel echter enigszins tegen qua uitvoering en dus heb ik, genuanceerd als ik ben, mijn ongenoegen heel subtiel ende diplomatiek laten blijken (spiegel; scrollen). Geen onvertogen woord. Maar toen begon het. Eerst viel 't me niet op maar gaandeweg begon ik me zorgen te maken. Want waar ik ook naar toe surfte (surfte? Raar woord.. ); overal werd ik geconfronteerd met een banner van de Wehkamp. Met horloges. En zo nu en dan een jurk. Nu.nl. Televaag.nl. The Wrath of Wehkamp.

Hoewel best wel beangstigend besloot ik 't te negeren. Kon ook gewoon toeval zijn, natuurlijk. Of een guerilla-campagne. Wehkamp heeft een partij hologes gekocht en moet er van af.

Maar het werd erger. Je moet weten; mijn privé-servert staat op bezwijken en dient te worden vervangen. En toeval of niet; op m'n werk is er één over. Zo'n mooie platte. Van Dell. Super professioneel natuurlijk. Mijn harde schijven zijn echter IDE/SATA en de servert vraagt om een SCSI. Dus wat doe ik? Ik zoek op de internets naar een adapter. Simpel toch? Ik kom terecht bij Conrad. Men verkoopt 'm niet maar dat terzijde. Wel een variant, dat wel. Maar die zoek ik niet. En nu dus Conrad op de kast. Want ik koop niks.

Gevolg: overal waar ik kom: Conrad adapters. Wederom Telegraaf.nl. Nu.nl. En zelfs op een verdwaalde verkeerssite: Conrad. Conrad. Conrad.

Maar natuurlijk. Ik weet precies wat jij denkt: "Dan verwijder je toch gewoon je cookies? Opgelost!" Ha! Nee, dus! De Wehkamp / Conrad Combinatie is dan wel irritant maar niet gek en weet 't cookie-euvel heel innovatief te omzeilen. Ik vermoed IP-registratie: op het werk had ik er geen last van want een ander IP.

En nu? Nu ben ik bang. Durf niet meer te internetten. Heb dit stukje offline getiept en door iemand anders laten plaatsen. Gordijnen dicht, deuren op slot, overvolle brievenbus. Ziek gemeld op 't werk en boodschappen doe ik via Albertpuntnl. Geen idee hoe lang ik dit volhoud maar hoor je niets meer van me, weet je hoe 't komt. Het is de Wehkamp. En Conrad. Zeg niet dat ik je niet gewaarschuwd heb. Want geloof me: het is een complot... 

Zo. Nu ramen lappen.

Ha! Eat that! Dus geen beren op de weg! ;-)

Ik hoor gekrabbel hiernaast en nog een keer. Ga even kijken, gekrabbel, nog een keer kijken en zie tot mijn niet geringe verbazing Sibbele (je weet wel; voormalig aanlopert en Sjoerd) bovenop die onmogelijke kast, tussen de troep, te voorschijn komen.

Vanuit een plek waarvan ik me afvraag hoe 't scharminkel er in Godesnaam terecht gekomen is. Er is geen makkelijke 'opstap', laat staan een ladder. Niet via de strijkplank want die is ingebouwd door allerlei troep. Geen gaten in achterwanden of geopende deuren. En de overhemden hangen nog steeds keurig op hun hangertje te drogen.

Kortom; w-e-r-k-e-l-i-j-k not a damn clue... 

^{NB. Dit stukje had als oorspronkelijke titel "Reversed Houdini". Dat blijkt echter niet geheel te passen binnen deze context. Ahum.}